Հանցաշխարհի դեմքեր. Սալվադոր Լուչիանո

Լուչիանոն ավելի շատ ուշադրություն էր դարձնում բիզնեսին, քան մյուսները: Նա առաջինը գիտակցեց, որ աշխատանքի բաժանումը կմեծացնի մաֆիայի արդյունավետությունը: Նա կազմակերպեց ՙԿոզա Նոստրա՚ յուրահատուկ ուղղությունը, որը կոչվեց ՙՄարդասպանների կորպորացիա՚:

Սալվադոր Լուչիանոն ծնվել է 1897-ի նոյեմբերի 24-ին Սիցիլիայում` Լեկարտա-Ֆրիդա նահանգում: Նա Անտոնիո Լուչիանոյի և նրա կնոջ` Ռոզալիի, երրորդ երեխան էր և երկրորդ որդին: Նա տարբերվում էր մեծերից` Ջուզեպեից, Ֆրանչեսկոյից, և փոքրիկ Բարտոլոյից: Մայրը շատ էր սիրում փոքրիկ Սալվադորին: 1907-ին, կարիքից ելնելով, Անտոնիո Լուչիանոն մեկնում է ԱՄՆ, տեղավորվում աշխատանքի և փող կուտակում, որ իր մոտ բերի նաև ընտանիքին: Անցնում է երկու տարի, և 1907-ի ապրիլին նրա ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվում է ԱՄՆ, և տեղավորվում Լաուերում` Իստ-Սայդում:

Երիտասարդ տարիներին Լուչիանոն աշխատում էր ժամավարձով գրոշներ վաստակող բանվոր: Նրա հայրն աշխատում էր որպես հանքափոր:

ՙԿոզա-Նոստրա՚-ի ապագա ղեկավարը նույնպես ապրում էր Նյու Յորքի ՙՓոքրիկ Իտալիա՚ շրջանում, որտեղ ապրում էր Ջոն Տորրիո Ալ Կապոնեն:

Դպրոցն ավարտելուց հետո նա ծանոթացավ Մեյեր Լանսկիի և Բագս Սիգալի հետ: Այս երկու մարդկանց հետ նա մտերիմ կլինի մինչև կյանքի վերջին օրերը: Քիչ ուշ նա ծանոթանում է Ֆրանչեսկո Կաստիլիոյի հետ (Ֆրենկ Կոստելլո): Այդ ժամանակ տեղի ունեցավ հայտնի իրադարձություններից մեկը, երբ Լուչիանոն բախվեց 104 փողոցում գործող հանցախմբի հետ: Կոնֆլիկտը հարթվեց իրենց ղեկավարի` Ֆրանչեսկոյի հետ զրույցի արդյունքում: Ֆրենկին ուղեկցում էին Էդիի եղբայրը և պատանի Վիլլի Մորետին (խմբի հոգին): Նրանց հետ էր նաև բնիկ անգլիացի Օունի Մեդենը:

1911-ի հունիսի 25-ին Լուսավորության նախարարությունը Սալվադորեին տեղավորում է Բրուկլինի դժվար պատանիների վերադաստիարակմամբ զբաղվող հիմնարկներից մեկում: Հետո ծանոթանում է կանանց գլխարկներ կարող Մաքս Գուդմանի հետ: Մաքսը սիրեց հմայիչ պատանուն և աշխատանքի ընդունեց մոտ որպես ցրիչ: Գուդմանը Լուչիանոյին վճարում էր քիչ ավելի շատ, քան մյուսներին, երբեմն հրավիրում էր իր մոտ ճաշի: Ժամանակի ընթացքում, երբ Լուչիանոն կդառնա անառարկելի հեղինակություն, նա հարկեր չի վերցնի Գուդմանից, և կպաշտպանի ինչպես իր հորը:

Շարունակելով այդ աշխատանքը, երիտասարդ Սալվադորը դառնում է Ջորջ Սկոպլոնի գործի շարունակողը, ով կապեր ուներ և ոստիկանությունում, և քաղաքական ասպարեզում, ապա սկսում է զբաղվել թմրանյութի մատակարարմամբ: Լուչիանոն գործում էր շատ հասարակ, վաճառելով կանանց գլխարկներ, նա թմրանյութը թաքցնում էր դրանց մեջ և հասցնում հասցեատիրոջը, իսկ հետո բաժանում էր դրանք:

1916-ի հունիսի սկզբին նա ձերբակալկվեց 14 փողոցի նրբանցքում, թմրանյութ մատակարարելու համար: Հունիսի 26-ին նրան դատապարտեցին 1 տարվա ազատազրկման Հեմփթոն-Ֆարիս ուղղիչ գաղութում, բայց 6 ամսից անց բաց են թողնում` լավ պահվածքի համար:

Չարլի Լուչիանոյի վերածնունդը դեպի հանցագործ կազմակերպության գագաթը սկսվել է դժվար ու փշոտ շարքային գանգստերի ուղուց, որոնք այդ ժամանակ Ամերիկայում անթիվ էին: Նրա հանցագործությունների ցուցակը համալրում էին ռեկետը, կողոպուտը, թմրանյութերի վաճառքը, ընդհատակյա խաղատների կազմակերպությունը, մաքսանենգությունը և շատ ուրիշ հանցավոր գործունեության տեսակներ, որոնց շնորհիվ հնարավոր էր մեծ հարստություն կուտակել և ձեռք բերել հեղինակություն:

Սկզբում նա ընդամենը Ջուզեպպե Մասերիայի` Նյու-Յորքի երկու ամենամեծ հանցախմբերից մեկի շարքային համեստ անդամ էր: Այդ ժամանակ պատերազմ էր գնում Մասերիայի և Մարանզանոյի միջև` թե ում ազդեցության տակ պետք է լինի քաղաքը:

1929-ին Նյու-Յորքի 50-րդ փողոցի 6-րդ ավենյու անկյունում նրան հրեցին գցեցին մեքենայի մեջ: Լուչիանոյին դուրս հանեցին Մանհեթենից, տարան Սթեյթ-Այլենդ, որը մի ամայի մայրուղի է, կախեցին ծառից և սկսեցին ծխախոտներով վառել դեմքը: Նրանք Մարանզանոյի մարդիկ էին, որոնք փորձում էին Չարլիից դուրս կորզել թմրանյութերի թաքստոցի տեղը, բայց նա նրանց ոչինչ չասաց: Գանգստերները մտածեցին, որ նա մեռած է և թողեցին նրան ճամփեզրին: Նա կյանքի որևէ նշան ցույց չէր տալիս: Չարլիին նկատում է մայրուղով անցնող պարեկի մեքենան և տանում հիվանդանոց, որտեղ նրան 50 կար են դնում: Նա ապրեց: Նրա մտերիմ ընկերը` Մեյեր Լանսկին, Լուչիանոյին անվանեց ՙԲախտավոր՚:

Картинки по запросу Lucky Luciano

Պահված թմրանյութերը գտնելը միայն առիթ էր: Իսկ իրականում դրանք Մարանզանոյի ծախու մարդիկ էին, գնված Մասերիայի կողմից, որպեսզի ՙԲախտավորին՚ ներքաշեին Մարանզանոյի դեմ մղվող պայքարի մեջ: Այդ դեպքը, սակայն, ապացուցեց Լուչիանոյի բնավորության երկու դրական կողմերը: Առաջինը` նա լռեց և ՙչծակվեց՚ տանջանքների ընթացքում: Երկրորդ` նա դրսևորեց սառնասրտություն իրեն տանջողների նկատմամբ: Նա վերլուծեց իրավիճակը, կշեռքին դրեց ՙկողմը՚ և ՙդեմը՚ ու եկավ այն եզրակացության, որ իրեն խոշտանգողը, բոլորովին էլ Մարանզանոն չէ, այլ Մասերիան: Պատասխան հարվածն իրեն շատ սպասեցնել չտվեց, և արդեն 1931 թ. ապրիլին, համաձայնության գալով Մարանզանոյի մարդկանց հետ, ՙԲախտավորը՚ սպանում է Մասերիային` հարթելով ողջ հանցագործ աշխարհի վրա անսահմանափակ իշխանության ուղին:

Լուչիանոն ուներ մեծ կազմակերպչական ընդունակություններ և նորը զգալու հոտառություն: Նա առաջիններից էր, ով որոշեց, որ մաֆիան պետք է գործի կորպորատիվ միություն նման: Նա հիմնեց ՙՄեծ Յոթնյակ՚ գանգստերների սուպերտրեստը, որն զբաղվում էր ոգելից խմիչքների վաճառքով: Որպես կրտսեր գործընկերներ նրան միացան Նյու-Յորք ՙինդեպենդենս՚-ը և Նյու-Յորքի ՙանկախ բուտլեգերները՚, ինչպես նաև Սիգալի և Լանսկիի հանցագործ խմբերը` Նյու-Յորքից, Բոսթոնից, Ռոդ-Այլենդից և Ատլանտիկ-Սիթիից:

Լուչիանոն ՙհզոր ուղեղ էր՚ հանցագործ աշխարհում: Ռոբերտ Իվանովը իր ՙՄաֆիան ԱՄՆ»-ում գրքում գրում էր. Լուչիանոյի սխալը նրանում էր, որ նա շփվում էր ոչ իտալական ծագում ունեցող հանցագործների հետ, նրա սխալը նաև հրեաներին հավասարազոր դասելն էր, նրանք անգամ ավելի շատ շահույթ էին ստանում, քան սիցիլիացիները ՙՄեծ յոթնյակից՚: Միայն դա կարող էր հաստատել այն, եթե նա կորցներ հեղինակությունը ուրիշ ՙընտանիքների՚ ղեկավարների մոտ: Բայց դա տեղի չունեցավ: Ոչ-ոք չէր կարող հակառակվել ՙԿոզա Նոստրա՚-ի հեղինակության դեմ: Դա Լուչիանոյի սխալը չէր, այլ այն ժամանակվա հեղափոխական նորամուծություն էր:

ՙԿոզա Նոստրա՚-ի համար աշխատում էին ոչ միայն սիցիլիացիները, այլ բոլոր նրանք, ում կարիքն ուներ այս հսկա կազմակերպությունը: Հարկ է նշել, որ գանգստերները, որոնք իտալական ծագում չունեին, աշխատում էին ՙԿոզա Նոստրա՚-ի համար, բայց իրավունք չունեին ընդգրկվել նրա շարքերը և դառնալ լիիրավ անդամ: Այդպիսի խիստ և դաժան օրենքները պահպանվում են առ այսօր:

Похожее изображение

Լուչիանոն իր հսկողության տակ վերցրեց մարմնավաճառությունը: Նա դարձավ Նյու-Յորքի համար 1 կավատը, նրան էր պատկանում 200 հասարակական տուն: 1935-ին նրա շահույթը կազմում էր մոտավորապես 20 մլն դոլար:

Թոմաս Դյուդին որոշեց ձերբակալել Լուչիանոյին: Կազմակերպեց գաղտնի օպերացիա: 20 ժամում ոստիկանությունը այցելեց 40 հասարակական տուն: Ձերբակալվեց 120 մարդ: Նրանցից միայն մի վկա խոսեց` մարմնավաճառ Նենսի Պրեսերը:

Լուչիանոյին դատապարտեցին 50 տարվա ազատազրկման:

1929 թ-ին պատերազմ ծագեց Մասերիայի և նրա հակառակորդ Սալվադոր Մարանզանոյի գլխավորած հանցախմբի միջև: Լուչիանոյին գողացան Մարանզանոյի մարդիկ։ Սառույց կոտրելու մուրճով գլխին հարված ստանալուց հետո նա կորցրեց ձայնը: Նա փաստորեն անկում ապրեց: Հետագայում հանդես եկավ որպես Լակեյ Լուչիանո:

1931թ-ի ապրիլին, Լուչիանոն և խմբի 2 ուրիշ անդամներ, որոշեցին կազմակերպել իրենց ղեկավարի` Մասերիայի սպանությունը: Վեց ամիս անց Մայեր Լանսկիի օգնությամբ Լուչիանոն կազմակերպեց Սալվադոր Մարանզանոյի սպանությունը: Լուչիանոն դարձավ Նյու-Յորքի ամենակարևոր հանցագործ ղեկավարը: Հետո նա միացավ Լուի Լեպկ Բազալտերի, Էյբ Ռելզի և Ալբերտ Անաստազիայի հետ` ձևավորելով հայտնի ՙմարդասպանների միությունը՚, որը իրագործում էր սպանություններ` հանուն փողի:

Ֆիորելլո Լա Գարդիան` Նյու-Յորքի քաղաքապետը, հատուկ առաջադրանք տվեց Նյու-Յորքի գլխավոր քննիչ Թոմաս Դյուեին, քննել Լուչիանոյի աշխատանքային հետաքրքրությունները: 1936 թ. նա ուներ բավականին վկայություններ Լուչիանոյի անօրինական գործունեթյունների մասին։ Նա ձերբակալվեց և մեղադրվեց տարբեր հանցագործությունների մեջ: Լուչիանոն ճանաչվեց մեղավոր և դատապարտվեց 30 տարվա ազատազրկման: Սակայն Լուչիանոն շարունակում էր ղեկավարել հանցագործ աշխարհը բանտից:

1946 թ-ի փետրվարին, Թոմաս Դյուեյը` արդեն որպես Նյու-Յորքի մարզպետ, համաձայնության գալով Լուչիանոյի հետ, որոշեց աքսորել նրան Իտալիա: Նա կարճ ժամանակով էր աքսորվում, այդ պատճառով ապրում էր Հռոմում: Բայց 1947թ-ին ղեկավարում էր իր հանցագործ գործողությունները Կուբայից: ԱՄՆ-ի կառավարությունը կարողացավ համոզել Կուբայի իշխանություններին, որ նորից Իտալիա ուղարկեն Լուչիանոյին:

Չարլի Լակեյ Լուչիանոն մահացավ սրտի կաթվածից, 1962 թ-ի հունվարի 26-ին, Նեապոլում:

Կայքում առկա գովազդ (ներ)- ի և/կամ մամուլի տեսության համար «Կրիմինալ Էյ Էմ » ՍՊԸ-ն պատասխանատվություն չի կրում: Կայքում հրապարակված այլոց տեսակետ(ներ)-ը կարող են չհամընկնել criminal.am խմբագրության տեսակետ(ներ)-ի հետ:
«Կրիմինալ Էյ Էմ » ՍՊԸ (crimianl.am), © 2017:

Հեղինակային և հարակից բոլոր իրավունքները պահպանված են:

Հասցե` Հայաստան, ք.Երևան 0010
Փ.Բուզանդի 1/3 շենք, 2-րդ հարկ
Հեռ: +374 43 405353
Էլ. փոստ` info@criminal.am

Գովազդի համար զանգահարել +374 41 405353

© Copyright 2017 | All rights reserved. designed by Hakob Jaghatspanyan for Criminal.am LLC.