Կարգ՝ #ՀԱՆՑԱՇԽԱՐՀ

«Հաղթող սոցիալիզմի երկրում չեն կարող լինել բանդիտներ», — չէին դադարում կրկնել կուսակցական բարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Եվ ինչպես էին նրանք սխալվում․․․ ԽՍՀՄ տարածքում հանցավոր խմբավորումները պարբերաբար էին ի հայտ գալիս, և յուրաքանչյուրը տարբերվում էր իր ուրույն ձեռագրով։
1980-ականների ամենասկզբում Դոնի Ռոստովում «Սանիտարների» ավազակախմբի չարագույժ ստվերն էր տարածվում։ Բժիշկների շորեր հագած հանցագործները, օգտվելով մարդկանց վստահությունից, ներխուժում էին բնակարաններ, տանջում, սպանում և ապա կողոպտում էին բնակիչներին։ Ընդ որում՝ բոլորը չէին վախենում, այլ միայն նրանք, ովքեր մեծ փողերի հետ գործ ունեին՝ սպեկուլյանտները։ Շուտով խուզարկուները դուրս եկան ծնունդով Աբխազիայից Զաֆաս Բարցիսի հետքի վրա, որը զբաղվում էր թմրանյութերի առքուվաճառքով: Սանիտարները՝ փորձառու թմրամոլները, խմբավորման ամենաստորին խավն էին, որոնք կատարում էին սև աշխատանքը։ Պարզ ու հասկանալի է, թե փողն ինչու էր պետք կողոպտիչներին։ Մորֆիի կամ պրոմեդոլի մեկ ամպուլան արժեր 25 ռուբլի, իսկ նրանց անհրաժեշտ էր պարբերական «լիցքավորում»։ Սա շրջանային համակարգ էր․ գումարով նրանք թմրանյութ էին գնում, իսկ թմրանյութի վաճառքի շնորհիվ նրանք կարողանում էին ավելին գնել։
Հանցագործներին կործանեց ագահությունը։ Սանիտարները ցանկանում էին, որ հենց իրենք իրացնեն ապրանքը, ինչի արդյունքում էլ բռնվեցին։ Նրանցից կծիկը հասավ մինչև սպառողին, և հովանավորողների միջոցով հասցրեց հանցավոր աշխարհի կազմակերպիչներին։ Ի դեպ, խորհդային նարկոմաֆիան ազդեցիկ պաշտպաններ ուներ նաև իշխանության շրջանում, և նրանք ինչպես կարող էին, փափկեցրին դատավճիռը։ Բարցիսը, որին սպառնում էր գնդակահարությունը, ի վերջո դատապարտվեց միայն ինը տարի ազատազրկման։

«Հաղթող սոցիալիզմի երկրում չեն կարող լինել բանդիտներ», — չէին դադարում կրկնել կուսակցական բարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Եվ ինչպես էին նրանք սխալվում․․․ ԽՍՀՄ տարածքում հանցավոր խմբավորումները պարբերաբար էին ի հայտ գալիս, և յուրաքանչյուրը տարբերվում էր իր ուրույն ձեռագրով։

Ստալինյան դարաշրջանի ամենաառեղծվածային ավազակախումբը, որը կինեմատոգրաֆիստների թեթև ձեռքով անվանվել էր «Սև կատու», երեք տարի շարունակ իր հանդուգն հանցագործություններով հանգիստ չէր տալիս Մոսկվացիներին։ Ծանր հետպատերազմյա իրավիճակից և քաղաքացիների վստահությունից օգտվելով՝ Միտինա անունով բանդան մեկը մյուսի հետևից մեծ ծավալով գումար էր «ձեռք բերում» և ջրից չոր դուրս գալիս։ Խուզարկուների գործը բարդացնում էր բանդայի անդամների՝ քրեական աշխարհի հետ կապերի բացակայությունը․ նրանք Կռասնոգորսկի պաշտպանական հիմնարկի օրինակելի աշխատողներ էին։

Հանցավոր ուղի են նրանք դուրս եկել 1950 թվականի փետրվարի 1-ին, երբ և իրագործեցին առաջին սպանությունը, իսկ մարտի 26-ին նրանց հաջողվեց խոշոր կողոպտում իրականացնել։ Նրանք հափշտակեցին մոտ 63 հազար ռուբլի, որն այդ ժամանակվա համար մեծ գումար էր կազմում։

Խուզարկուներին հետաքրքել է այն հանգամանքը, որ բոլոր հանցանքները կատարվել են մարզադաշտերի հարևանությամբ։ Եվ իսկապես, չարագործներից մի քանիսը մարզիկներ էին։ Կռասնագորսկի մարզադաշտերից մեկի մոտ էլ խուզարկուները դուրս եկան հանցախմբի հետքի վրա։

Գործի արդյունքում պարզ է դարձել, որ հանցագործները երեք տարվա ընթացքում իրագործել են ընդհանուր առմամբ 28 ավազակային հարձակում՝ 11 սպանվածով և 18 վիրավորով, կողոպտել են ավելի քան 300 հազար ռուբլի։ Բացահայտված գործը փրկեց Խրուշևին, որին ձգտում էր պաշտոնանկ անել Մոսկվայի քաղկոմի ղեկավար Բերիան։

«Հաղթող սոցիալիզմի երկրում չեն կարող լինել բանդիտներ», — չէին դադարում կրկնել կուսակցական բարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Եվ ինչպես էին նրանք սխալվում․․․ ԽՍՀՄ տարածքում հանցավոր խմբավորումները պարբերաբար էին ի հայտ գալիս, և յուրաքանչյուրը տարբերվում էր իր ուրույն ձեռագրով։
1968-ից 1973-ական թվականներին Դոնի Ռոստովում դրության տերն էր ամենաաղմկահարույց բանդաներից մեկը, որի գործունեությունը դարձավ խորհրդային քրեական ֆոլկլորի անբաժանելի մասը։ Տոլստոպյատով եղբայրների բանդան անվանվում էր նաև «ֆանտոմասներ», այն պատճառով, որ շատ էին սիրում գլխին հագնել կանանց զուգագուլպաները։ Հանցախմբի տարբերվող գծերից էին նաև սեփական ձեռքով ստեղծված հրազենը և ավազակային հարձակումների դետալային պլանավորումը։
Բայց բանդիտների բախտը միշտ երես էր թեքում, նրանց կարծես դժբախտությունն էր ուղեկից։ Հանցագործների խղճին է 14 ավազակային հարձակում, մի քանի սպանություն և 150 հազար հափշտակված ռուբլի։ Հետաքրքրական է, որ Սամասյուկ բանդայի անդամներից մեկը հաճախ էր խոստովանում կոլեգաներին, որ երազում է մեռնել փողով լի պարկի մեջ։ 1973 թվականի հուլիսի 7-ին նրա ցանկությունը իրականացվեց, երբ միլիցիոներների հետ փոխհրաձգության ժամանակ նա վերջին անգամ փարվեց ցանկալի գանձին։ Հենց այդ օրն էլ ավարտվեց «ֆանտոմասների» անփառունակ պատմությունը։

Կայքում առկա գովազդ (ներ)- ի և/կամ մամուլի տեսության համար «Կրիմինալ Էյ Էմ » ՍՊԸ-ն պատասխանատվություն չի կրում: Կայքում հրապարակված այլոց տեսակետ(ներ)-ը կարող են չհամընկնել criminal.am խմբագրության տեսակետ(ներ)-ի հետ:
«Կրիմինալ Էյ Էմ » ՍՊԸ (crimianl.am), © 2017:

Հեղինակային և հարակից բոլոր իրավունքները պահպանված են:

Հասցե` Հայաստան, ք.Երևան 0010
Փ.Բուզանդի 1/3 շենք, 2-րդ հարկ
Հեռ: +374 43 405353
Էլ. փոստ` info@criminal.am

Գովազդի համար զանգահարել +374 41 405353

© Copyright 2017 | All rights reserved. designed by Hakob Jaghatspanyan for Criminal.am LLC.